دانش کافی نیست. باید بخواهیم. تمایل کافی نیست، باید عمل کنیم.

گوته

 

هنر ارتباط طلایی با مخاطبان

 

۷- با مخاطب خود فصیح گفتگو کنید:

مخاطب باید احساس کند که پیام سخنرانی از دل و ذهن سخنران به ذهن و دل او منتقل می‌گردد.

مخاطب انتظار دارد که سخنران تا جایی که می‌تواند صریح صحبت کند  و لحنش موقعی که باکسی صحبت می‌کند ساده و صمیمی  و رفتارش بی‌تکلف باشد و کمی هم در صحبت کردن انرژی داشته باشد.

مخاطب از سخنران می‌خواهد که فصیح صحبت کند ولی مثل خودش باشد!

سخنران خوب باید بتواند چنان طبیعی صحبت کند که مخاطبان متوجه شیوه سخنرانی او نشوند و فقط به موضوعی که مطرح می‌کند، توجه کنند!

تنها راه این فصیح بودن طبیعی، تمرین است.

در حین تمرین کردن، سعی کنید که حضور یک مخاطب را تصویر کنید که بلند می‌شود و از شما سؤالیمی‌پرسد و شما هم به‌راحتی و طبیعی جواب او را می‌دهید و یک گفتگوی طبیعی صورت می‌دهید.

حتی می‌توانید موقع تمرین وسط حرف‌های خودتان بپرید و بگویید حتماً از من دلیل و برهانی برای این صحبت من می‌خواهید؟ الآنمی‌گویم… بعد صحبت را ادامه دهید..

این کار را می‌توان بسیار طبیعی انجام داد و بدین‌صورتیکنواختی سخنرانی از بین می‌رود و لحن شما خوشایندتر، صریح‌تر  و محاوره‌ای‌ترمی‌شود.

باید بتوانیم به‌عنوان سخنران، بصورت صمیمانه و صادقانه به مخاطبان چیزی را نشان دهیم که خود دیده و همان حسی را منقل کنیم که خود برداشت کرده‌ایم.

سخنران خوب باید مانند یک پنجره رفتار کند که فقط اجازه می‌دهد نور از آن عبور کند!

 

۸ – دلتان را در کلامتان بگذارید:

وقتی سخنرانی از ته دل و با صمیمیت و اشتیاق صحبت می‌کند، احساسات او به‌راحتیقابل‌دیدن است و می‌توان ته وجود او را حس کرد!

این احساسات ابرازشده، می‌تواند سبب شود که شخص به شکل طبیعی  رفتار کرده  و صحبت می‌کند.

موقعی که در مورد موضوعی صحبت می‌کنید، احساس خود را درباره آن کاملاً برای شنونده بیان کنید.هر چه منظره‌ای را که توصیف می‌کنید همراه با احساساتی باشدکه داشته‌اید، بهتر می‌توانید ذهنیت خود را برای شنونده روشن کنید.

آتش اشتیاق را در دل آن موضوع برافروزید و مطمئن باشید که در جلب و حفظ توجه شنوندگان کمترین مشکلی پیدا نخواهد شد!

 

در تاریخ بلاغت و خطابه، افرادی بیشترین تأثیر را روی مخاطبان خود گذاشته‌اند که از صمیم قلب سخن گفته و نسبت به موضوع علاقه‌ای عمیق و قلبی داشته‌اند. صمیمت بر عقیده استوار است و عقیده موضوعی است که از دل برمی‌خیزد و از همین رو سخنی که سرچشمه‌اش دل و احساس است بسیار بیشتر از سخنان سردی که فقط بر مبنای تفکر بیان می‌شودتأثیرمی‌گذارند.

 

۹-  تمرین کنید که لحنتان قوی و قابل‌انعطاف باشد.

در هنگام صحبت کردن باید سعی ‌کنیم که شانه‌های خود را بالا بگیریم، از حرکات دست و چهره به‌خوبی استفاده کنیم و صدایمان را بالا و پائین ببریم و لحنمان را موقع تعریف وقایع، تغییر دهیم.

همه این‌هاتأثیر سخن را بیشتر می‌کند. ولی آیا این‌هامی‌تواند سبب جاذبه کلام شود؟

تغییر لحن و صدا، کاملاً تحت تأثیر وضعیت ذهنی و عاطفی ما می‌باشد. مطلبی که سبب هیجان‌زدگی ما شده است را باید بتوانیم به‌سادگی و طبیعی به مخاطب انتقال داده و آن‌ها را در این هیجان و اشتیاق، شریک کنیم.

این را نباید فراموش کرد که علاوه بر طبیعی صحبت کردن، یک سخنران باید گنجینه لغاتش را افزایش داده و قوه تخیل و قدرت بیان خود را تقویت نماید.

 

در هنگام تمرین‌هامی‌توانید صدای خود را ضبط کرده و لحن و آهنگ و فراز و نشیب و مکث‌ها را بررسی کنید و اصلاح کنید.

 در هنگام سخنرانی اصلی فراموش نکنید که مقید تکنیک بودن یعنی مرگ تأثیرگذاری!

در آن هنگام  دلتان را در کلامتان قرا داده و همه هوش و حواس شما این باشد که بتوانید بر مخاطب تأثیر ذهنی و عاطفی بگذارید و مطمئن باشید که به‌راحتیمی‌توانیدتأثیر شگرفی بر مخاطب خود بگذارید.

 

۱۰- هوش عاطفی:

هوش عاطفی یکی از ابزارهایمؤثر در ارتباطات است که سخنران را قادر می‌سازد تا خود را بهتر بشناسد، عواطف دیگران را به‌خوبی درک کند و بتواند با خود و دیگران به‌خوبی ارتباط برقرار کند.

این هوش سبب می‌شود تا بتوانیم لحظه‌به‌لحظه مخاطب خود را در صحبت‌های خود مدنظر داشته باشیم و به قولی بتوانیم با آن‌ها ارتباط مؤثر برقرار کرده و بتوانیم به‌طور شفاف رفتار کنیم.

گوش دادن مؤثر،استفاده از عواطف برای حل مسائل و داشتن یک رابطه خلاق و سازنده و درنهایت استفاده آگاهانه از عواطف و احساسات، که همگی تعریفی از هوش عاطفی هستند، تضمین‌کننده یک سخنرانی خوب و ایده‌آل می‌باشد.

موارد بالا را بسیار جدی بگیرید چرا که در صورت نادیده گرفتن آن‌ها،مخاطبان شما به سراغ یکی از موارد زیر خواهند رفت: شبکه‌های اجتماعی، تلفن و پیامک بازی، فکر کردن به مشکلات، صحبت کردن با کناری، ترک سالن و یا خوابیدن

فراموش نکنید که: مخاطب مرتب ما را در ذهن خود قضاوت می‌کند!