ترس از شبه سخنرانی!

ترس سخنرانی به علت ترس ناشی از جهل و عدم اعتمادبه‌نفساست.

رابینسون

در ابتدای کار سخنرانی پیش می‌آید که سخنران با رفتن بر روی جایگاه وشروع سخنرانی، شروع به دلهره و رنگ‌پریدگی و من‌من کردن و تکرار کلمات بارها و بارها، می‌کند و بسیاری علائم مختلف ذهنی و روانی وجسمی آشکار می‌گرددازجمله خشک شدن دهان، تپش قلب، سیاه رفتن چشم‌ها و لرزیدن دست‌وپاها و …

این عوامل دلایل بسیاری دارد که در زیر بعضی از آن‌ها را بیان می‌کنیم:

اولین ریشه کمرویی و ترس به دوران کودکی ما برمی‌گردد که تا خواستیم صحبتی کنیم سریعاً مورد تمسخر قرار گرفتیم!

این کمرویی و خجالت می‌تواند دلایل دیگری هم داشته باشد. ازجمله اینکه قبلاً سخنرانی ناموفقی داشتیم و به خاطر خنده وتمسخر دیگران دیگر حاضر به ارائه نیستیم.

دلیل دیگر مشخصات ظاهری سخنران می‌باشد قد و سن و قیافه و … فرد احساس می‌کند که دارای نقصی است که بافاصله گرفتن از جمع سعی می‌کند تا نقص خود را به خیال خود پنهان کند!

گاهی هم فرد بهدلیل کامل گرایی و اینکه تمام‌کارها و خصوصیات سخنرانی را ندارد از جمع دوری می‌کندمثلاً اگر لباس‌هایش ست نباشد بهدلیل احساس نقص،از بودن در جمع خودداریمی‌کند.

گاهی فرد فکر می‌کند اگر صحبتی کند همه متوجه می‌شوند که همه‌چیز را نمی‌داند! باید به‌گونه‌ای صحبت کرد که سخنران به مخاطبان بفهماند که درزمینه‌ی خاصی اطلاعات دارد و باید از ایجاد یک شخصیت توهمی خودداری کرد.

و گاهی هم فرهنگ غلط سبب ترس می‌شودبه‌طور مثال خانم ها اکثراسخنرانی نمی کنند چون به‌محض سخنرانی مورد تمسخر قرار می‌گیرند!

این‌هاهمه خطاهای ذهنی هستند که سخنران، محور سخنرانی را خودش می‌داند و فراموش می‌کند که مخاطب و نیاز او برای کسب اطلاعات است و در اولویت می‌باشد.

واقعیاتی در مورد ترس

۱- بخشی از این ترس مفید است

این شیوه‌ای است که طبیعت ابداع کرده است تا ما را برای تلاش‌هایغیرعادی در زندگی آماده کند.وقتی ضربان قلب بالا می‌رود و تند تند نفس می‌زنید، ازآنجاکه بدن ما در برابر محرک‌های بیرونی هوشیار و گوش‌به‌زنگ است، شما را در وضعیت آماده‌ای قرار می‌دهد.  اگر این آمادگی را در حد معقولی بتوانید کنترل کنید آن‌وقتسریع‌ترمی‌توانید فکر کنید و روان‌تر صحبت کنیدو برنامه‌ریزیهدف‌دارتری داشته باشیم مهم این است که نگذاریم این هیجانات مانع حرف زدن ما شوند.

۲- بهترین سخنرانان هم نتوانسته‌اندبه‌طور کامل ترس را کنار بگذارند!

همیشه در چند جمله اول آن‌ها ترس وجود دارد. ولی آن‌ها با استفاده از تکنیک‌هایبیان‌شده در قسمت مدل برنامه‌ریزی– شروع سخنرانی- کم‌کم بر این ترس غلبه کرده و به آرامش خوبی دست پیدا می‌کنند.

 

۳- علت اصلی ترس از سخنرانی در جمع ساده است:

 شما به صحبت در جمع عادت نکرده‌اید!

سخن گفتن در جمع، شیوه‌ای است که طبیعت برای غلبه بر احساس خودکم‌بینی و به دست آوردن شجاعت و اعتمادبه‌نفس در اختیار انسان می‌گذارد. پس تا می‌توانید خود را برای سخنرانی در جمع‌های مختلف آماده کنید.

۴-این نکته را توجه کنید که فقط سخنران است که به این مسائل آگاه است و مخاطبان اگر سخنران خود را لو ندهند نمی‌فهمند.

و این نکته را بداند که مخاطبان برای شنیدن صحبت‌های شما به آنجا آمده‌اند و توجهی به هیجانات شما ندارند مگر خود شما آن‌ها را آشکار کنید!

 

در مورد آزار و اذیت‌های دیگران در مسیر سخنرانی چه کنیم؟

یکی از نکاتی که سخنرانان باید بدانند این است که پیامبران الهی هرکدام بارها و بارها مورد تمسخر مردم قرار گرفتند و آسیب دیدند ولی هیچ‌کدام دست از تبلیغ دین خداوند مهربان برنداشتند.

اگر یک سخنران چنین بینشی را در ذهن خود داشته باشد که امکان اهانت از طرف کسی وجود دارد و خود را برای این شرایط آماده کرده باشد و صبر خود را افزایش داده باشد مشکلی پیش نخواهد آمد.

در مسیر سخنرانی و آموزش مفاهیم به مردم، باید با توکل برخداوند و کنار گذاشتن هر آنچه سبب فراموشی خداوند و ترس از مخلوقات می‌شود کنار گذاشته شود.

باید به این نکته توجه داشت که انسان اگر درراه اعتلای فکری و روحی و مادی آفریدگان خداوند، قدمی بردارد مطمئناً خداوند هم به انسان کمک و یاری خواهد رساند.

این همان چیزی است که در مدل ذهنی سخنران و داشتن یک مأموریت و رسالت بیان گردید.سخنرانان باید به مأموریت و رسالت خود بیندیشند و با توکل برخداوند مهربان، پرصلابت و بااقتدار بر روی سن رفته و   صحبت‌های خود را در جهت افزایش اطلاعات فکری سایر همنوعان، بکار گیرند.

نکته مهمی که در مورد سخنران باید بدانیم این است که سخنران در حقیقت معلم جامعه است و باید همه افراد جامعه را رهبری کند و طرفداری بی‌مورد از افراد و گروه‌ها را کنار بگذارد.

 

به اشتراک گذاری با دوستان