زبان بدن در سخنرانی ( قسمت دوم )

۲-۳حرکت هوشیارانه و هدفمندانه:

طوری باید حرکت کنید که هدفمند و هوشیار به نظر برسید نه بی هدف!

بهترین زمان برای حرکت زمانی است که یک نکته تمام شده است و می خواهید به سمت نکته بعد بروید. چند ثانیه ای در سکوت قدم زدن می تواند شیوه قدرتمندی باشد برای این واقعیت که دارید به پیش می روید.

همچنین توجه مخاطبان جلب می شود جرا که دارید به نقطه جدید می رودی و از نقطه جدید صحبت خو د را شروع می کنید. این روش تاثیر گذاری بسیار زیادی بر روی مخاطبان دارد.

تحت هیچ شرایطی پاهای خود را بر روی زمین نکشید . گام برداشتن هدفمتد با یک آهنگ یکنواخت، نه زیاد تند و نه زیاد آهسته شما را دارای اعتماد به نفس و مطمئن جلوه خواهد داد. هدفتان باید احساس قدرت و متانت باشد.

قدم های بلند، منظم و مصمم ، جدیت و اقتدار  به شما می دهد بدون اینکه متکبر به نظر برسید.

۲-۴وضعیت کلی بدن :

باید سعی کنید که صاف بایستید گویی که طنابی به بالای سرتان وصل شده است و سرتان را به سمت بالا م کشد شانه هاتان را به عقب بکشید و شکم و باسن تان را به داخل بدهید. .قتی این طور می ایستید دارای اعتماد به نفس به نظر می رسید.

 این وضعیت برای تنفس صحیح و رسا بودن صدا عالی است. .

وقتی سینه و قفسه سینه تان باز باشد براحتی می توانید شش های تان را پر کنید و شدت صدای تان را خیلی زیاد کنید بدون  کاینکه مجبور باشید فریاد بزنید.

۲-۵نحوه نگه داشتن سر:

سرتان را به عقب خم نکنید که این کار سبب می شود که در چشم مخاطبان خود فردی مغرور به نظر برسید.

چانه خودتان را هم به سمت پائین کج نکنید که حالت عدم اعتماد به نفس و آسیب پذیر بودن را ننشان می دهد.

یه وری کردن سر: این حالت نشان دهنده این است که شما مردد هستید و یه صحبت های خود اطمینان ندارید.

جرکات دست باید با معنی و هدفدار باشد نه دلخواهی و تصادفی!

۲-۵دست دادن سخنران:

اگر سخنران شل و بدون انرژی دست دهد سبب می گردد که مخاطبان احساس کنند او علاقه ای به آنها ندارد و خود را برتر می داند و حس بدی را در مخاطبین ایجاد می کند. همچنین دقت کنید که دست شما هنگام دست دادن به صورت زیر یا روی دست شخص مقابل قرار نگیرد

بهترین شیوه دست دادن این است که دو دست هم اندازه، هم جهت و عمود به افق باشند، اندکی یکدیگر را فشار دهند و سپس دست رها شود.

بگونه ای با دیگران دست ندهید که گویی یک ماهی در دست شماست و دستتان براحتی در دستان طرف مقابل سر می خورد و پائین می رود!

 

۲-۶دست زدن به صورت:

این حالت ، این موضوع را به مخاطب مخابره می کند که سخنران اعتماد به نفس ندارد و در حال دروغ گویی میباشد.

  به همین دلیل توصیه می‌کنیم که سخنران به هیچ عنوان صورت یا بینی خود را مالش ندهد یا دستش با بینی تماسی نداشته باشد.

 

۲-۷حالات دست ها در حین سخنرانی:

نکته مهم این است که بدن شما به احتیاج دارد که قدرتمند و با اعتماد به نفس و البته راحت نشان داده شود. هنگامی که از دستان خود استفاده نمی‌کنید، آنها را در دو طرف بدنتان به سادگی آزاد نگه دارید که این حس راحتی در آنها به وجود آید.

مراقب حالت پنگوئتی باشید. این حالت دقیقاً شبیه به پنگوئن است، یعنی شما دستانتان را طوری دو طرف بدن خود قرار می‌دهید که گویی یک پنگوئن در حال بازی کردن با دست‌های خود است.

از بازی کردن با هر چیزی در زمان سخنرانی بپرهیزید.

۲-۸حرکات چشم ها:

در حین سخنرانی باید بتوانید براحتی توسط چشمانتان با مخاطبان ارتباط برقرار کرده و آنها را مورد توجه قرار داد. به یک نفر هیچگاه زل نزنید چرا که می ترسد و بقیه هم به خاطر کم لطفی شما ناراحت می شوند.

به جایی بیرون ا ز فضای سخنرانی مثل کف سالن و سقف سالن و بیرون سالن نگاه نکنید چرا ک شما به هر جا که نگاه کنید حضار به همان جا نگاه می کنند.

وسایلی را که در لباس باعث حواس پرتی مخاطبان می گردد را از لباسها خارج کنید.

در سخنرانی یک محدوده ای را برای حرکت در آن در نظر بگیرید که مرکز آن نقطه قدرت شماست و در اطراف آن می توانید برای انجام حرکات متناسب با سخنرانی استفاده کنید.

نگاه شما باید مثل یک پرتوی نور لیزر باشد. باید نگاه یک نفر در سالن را با نگاه خود جذب کنید، برای حدود یک ثانیه آن را نگه دارید، سپس به سراغ شخص دیگری در جایی دیگر از سالن ببرید و همین کار را تکرار کنید. این کار در سالن‌های بزرگی که تعداد مخاطبان در آن بیشتر است متفاوت خواهد بود.

در این شرایط شما باید مخاطبان را به گروه‌هایی تقسیم کنید و نگاه خود را از یک گروه به گروه دیگر ببرید. در هر صورت شما دوست دارید که مخاطبان شما به شما توجه کنند و شما را نگاه کنند. پس شما هم سعی کنید به آنها نگاه کنید نه به دیوارهای سالن!

به اشتراک گذاری با دوستان