زبان بدن در سخنرانی  (قسمت اول) 

شاید این جمله را از زبان بسیاری از سخنرانان یا حتی کسانی که سر رشته ای در سخنرانی دارند شنیده اید که :

از زبان بدن نیز غافل نشوبد چرا که زبان سخنران اطلاعات زبادی را در باره سخنران به مخاطب می دهد!

در این سلسله مقالات، سعی دارم تا زبان بدن را بصورت کامل و مفید تشریح کنم تا هر خواننده ای چه آنهایی که سخنرانی را به تازگی شروع نموده اند و چه آنها که به کار سخنرانی مشغول هستند، بخوبی از اطلاعات آن استفاده کنند.

۱نقش زبان بدن

پروفسور آلبرت محرابیان(Albert Mehrabian)  استاد دانشگاه UCLA  در مورد رویکرد ارتباطات کلامی و غیر کلامی و تاثیرات آنها، نظریه جالبی دارد ک بصورت زیر می باشد:

او در بررسی‌های خود نشان داده که میزان اثرگذاری ارتباطات ما از ۳ قسمت کلی تشکیل شده است.

۱. کلام
۲. لحن صدا
۳. زبان بدن

هر کدان از اینها اثرات متفاوت و قابل توجهی بر روی مخاطب دارد.

این تحقیق نشان داده شده که کلام کمترین میزان اثرگذاری را دارد و سهم آن فقط ۷٪‌ از ارتباطات است در حالی که لحن صدا  ( نواخت و تاکید بر واژه ها ) ۳۸ درصد از اثرگذاری در ارتباطات را شامل می‌شود و ۵۵ درصد باقی مانده نیز سهم زبان بدن خواهد بود! ( تعداد عصب های چشم تا مغز ۲۲ برابر تعداد عصب های گوش تا مغز است).

این عداد واقعاً تعجب آور هستند!

این یعنی اینکه اگر پشت میز بنشینیم و صحبت کنیم تنها ۷ درصد سبب ایجاد اثر گذار در ارتباط با مخاطب شده ایم !

بشتر مردم ترجیح می دهند تلویزیون ببیندد تا رادیو گوش دهند و این یعنی حقیقت این تئوری !
حالا باید چه کار کنیم تا بتوانیم با اجزای غیر کلامی خود بتوانیم ارتباطات موثرتری داشته باشیم؟

هر چه زیان بدن بهتری داشته باشیم مخاطبان پیام ما را براحتی درک و جذب می کنند همانند اسفنج که آب را جذب می کند!

نوع نگاه سخنران، حرکات دست و پا، ایما و اشاره های سخنران است که به انتقال پیام بسیار کمک می کند.

هر چقدر به زبان غیر کلامی آگاهی داشته باشید و بتوانید متناسب با زبان کلامی خود، از آن استفاده نمایید، بهتر می توانید صحبت های خود را در دل مخاطب جای دهید و جذابیت بالای برای صحبت های خود ایحاد می کنید.

این موضوع مهم را فراموش نکنید که مردم صحبت های شما را فراموش می کنند اما نحوه گفتار  و حرکات بدن شما را درحین سخنرانی فراموش نخواهند کرد.

۲نکات کاربردی درباره زبان بدن

۲-۱نحوه ایستادن :

بهترین راه برای اینکه در ابتدای سخنرانی بایستید این است که پاهای تان را به اندازه‌ی عرض شانه تان باز کنید و نوک پای‌تان اندکی به سمت بیرون متمایل باشد. 

در این وضعیت نه تنها احساس می کنید محکم ایستاده اید بلکه درنظر دیگران قوی جلوه می کنید. برای اینکه اطمینان حاصل کنید وزن تان به صورت یکنواخت توزیع شده است باید مرکز ثقل تان را پیدا کنید.

برای اینکار آارم به جلو و عقب تکان بخورید، وزن را روی انگشت های پا و سپس روی پاشته ها حرکت دهید.

وقتی احساس نمودید تمرکز و تعادل پیدا کردید، دیگر تکان نخورید. سپس زانوهایتان را اندکی نرم کنید تا فشار وارده در پایئن تنه تان را به حداقل برسانید.

نحوه ایستادن، میزان آمادگی و تسلط سخنران را به موضوع و همچنین میران اعتماد به نفس او را نشان می دهد. سخنران باید بگونه ای بایستد که حس خوبی را به مخاطب مخابره کند.

مثلاً اگر سخنران پاهای خود را مانند سربازان جفت کند و تمام طول سخنرانی به صورت ثابت – و شبیه به نظامیان – سخنرانی را ارائه کند، مخاطبان واقعاً خسته خواهند شد. بهتر است که سخنران کاملاً صاف و مرتب بایستد و از هرگونه خم شدن (چه به سمت عقب و چه به سمت جلو) مگر در مواقع لازم خودداری کند. همچنین هرچقدر که دستان و بدن ما بازتر باشند، احساس بهتری به مخاطبان داده خواهد شد تا زمانی که دستان ما بسته باشند (به اصطلاح گارد گرفته باشیم (

تا جایی که می‌توانید باید پاهای خود را ثابت نگه دارید. جایی می‌توانید از پاهای خود استفاده کنید که روی یک سن بزرگ در حال قدم زدن باشید و در واقع جایی برای قدم زدن وجود داشته باشد. از پیچ دادن به پاها (مخصوصاً خانم‌ها) بپرهیزید. مانند دیگر حالت‌های بدن، حرکات پاها نیز باید عمدی و برنامه‌ریزی شده باشد.

حرکت سخنران باید در عرض باشد و از حرکت در طول باید تا می شود اجتناب کرد. حرکت در طول نشان دهنده داشتن استرس و آمادگی کم در سخنران می باشد!

توجه کنید پاهای خود را نزدیک هم قرار ندهید و انگشتان پای خود را به داخل نچرخانید.

همچنین یک پا را جلو و دیگری را عقب نگذاردی چرا که کم قدرت تر به نظر می رسد . و نشان می دهید که چندان در کارهای خود جدی نیستید.

 

۲-۲–  نحوه قرار گیری دست‌ها:

دستان ما حالتی خاص نداشته باشند که مخاطبان احساس یا برداشتی ناصحیح نسبت به ما داشته باشند. مثلاً قفل کردن دست‌ها در یکدیگر و یا مخفی کردن دست‌ها در پشت باعث می‌شود که مخاطبان احساس کنند که ما چیزی را از آنها پنهان کردیم و یا اگر دائماً با دستهایمان بازی کنیم و یا دستهایمان یکدیگر را مالش دهند، مخاطبان احساس می‌کنند که ما خجالت می‌کشیم و یا استرس داریم. بنابراین باید سعی کنیم که دستان ما باز باشند و به صورت حرفه‌ای در سخنرانی خود از انها استفاده کنیم.

توجه داشته باشیم که زبان بدن به راحتی ارتباط خود را با دیگران به وجود می‌آورد

اگر شما راست بایستید، لبخند بزنید، از دستان خود به صورت طبیعی و به هدف قوی‌تر کردن نقاط مثبت خود استفاده کنید، زبان بدن شما قادر خواهد بود تا سخنرانی شما را بیمه کند.
اگر دستان شما کار غیر طبیعی انجام دهد و یا به هر روشی حواس مخاطب را پرت کند، حرکت شما بر روی سن زیاد باشد و یا به مخاطبان خود نگاه نکنید، این زبان بدن نه تنها کمکی برای ارائه بهتر سخنرانی شما نخواهد بود، بلکه به ضرر شما هم رفتار خواهد کرد.

 

 

 


به اشتراک گذاری با دوستان